DONATEURWORD LID
#

2. Dirk Jan Keijser

Voorburg.

Dirk Jan Keijser (Nijmegen, 1970) vervulde een aantal actieve bestuursfuncties welke hem in staat stelden 2 decennia lang met politiek, bestuur en kiezers in gesprek te gaan in de vorm van honderden debatten, uitzendingen en tal van publicaties. Daarnaast maakte Dirk Jan, meestal vanuit een adviesfunctie, bij diverse politieke partijen mee hoe iets moest en hoe het beter niet had moeten gaan. Dit resulteerde in het co-auteurschap van het handzame boekwerk ‘de Puinhopen op Rechts’.

Vlak daarna bevond Dirk Jan zich, met gezin, ruim 3 jaar in het Midden Oosten waar hij veel heeft mogen meemaken en waar naast mooie momenten ook geobserveerd kon worden hoe slecht de mens kan zijn als religie en staat te zeer vervlochten zijn en er geld als water wordt verdiend. Dit alles heeft een onuitwisbare indruk op Dirk Jan gemaakt en hij publiceerde er onder pseudoniem over. Navolgend bood iets later Brussel een korte tussenstop en bouwde hij in Nederland een lang gekoesterde hobby uit tot een bedrijf. En toen volgde er een verzoek dat leidde tot de kandidatuur en tweede plaats op de kieslijst voor Oprecht.

Over ‘oprecht’: een interessante partijnaam. Want is het niet net zoiets als degene die zonder zonde is en de eerste steen durft te werpen? Wie kan werkelijk zeggen dat zij of hij oprecht is, of iets oprecht meent? Oprecht kunnen en mogen zijn verwordt zo meer tot een prestatie, tot iets om na te streven. Wanneer? Nou, liefst nu; vandaar onze oprecht-punt-nu extensie.

Positief en trots zijn is leuk, maar oog voor wat anders moet nog beter. Als u en ik oprecht, echt willen dat er iets verandert, dan moet het spreekwoordelijke kwaad worden afgewend door onszelf en elkaar vroegtijdig een spiegel voor te houden. Dit kwam tijdens het verzamelen van de ondersteuningsverklaringen keihard naar voren: veel mensen hebben ‘de politiek’ de rug toegekeerd en zien hun vertegenwoordigers niet meer staan en zijn de verbinding kwijt met tal van essentiële schakels. Of erger nog, ze doen helemaal niet meer mee waarbij de afzondering leidt tot kortsluiting.

Waarom sluiten mensen zich steeds meer af? Omdat ze steeds meer moeten ‘vechten’ voor hun eigen zaak zonder voldoende oog te kunnen hebben voor anderen en andere belangen. Zo verwordt oprecht tot on-recht en ontstaan situaties waar individuen, gezinnen en hele groepen in de verdrukking komen. Dat is iets wat in mijn ogen in geen enkele gradatie mag voorkomen en onder het nieuwe normaal mag worden weggeschreven. Immoreel mag nooit de moraal worden. Als er al sprake is van een nieuw normaal, dan moeten eerst de huidige idioterie en de misstanden uit ons systeem worden gesneden, waarbij leervermogen en voorkomen in plaats van genezen centraal komen te staan.

Een burger alleen is een roepende in de woestijn, het begint meestal met een voet tussen de deur in Den Haag. Oprecht in Den Haag en in Nederland, binnen een juist geproportioneerd Europa. Dat biedt zicht op inbreng en het mede bepalen van wat is en zou moeten zijn. En daar is uw stem voor nodig.

Op Facebook :  stemwijzerstemkeijser