DONATEURWORD LID
#

7. Peter van Wely

Maarsbergen.

Inmiddels de 50 gepasseerd, getrouwd en een zoontje, had ik altijd een droom om de politiek in te gaan. Nu heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben kandidaat voor OPRECHT op nummer 7. In mijn beroepsleven heb ik vanaf de zijlijn gezien dat vrijwel alle partijen bestaan uit beroepspolitici. Zij staan niet met 2 voeten midden in de samenleving zoals bijvoorbeeld een ondernemer, politieagent, zorgmedewerker of een bouwvakker. Daarnaast komt het overgrote deel van de kandidaten van alle partijen uit de Randstad en ik wil me ook hard maken voor de kiezer en de stem in de regio.

Als ondernemer, levensgenieter, maar ook als zoon van een Hongaarse moeder, heb ik van nabij ervaren wat het is om geen vrijheid te hebben. Ik wil me keihard en vol overtuiging inzetten voor een Nederland waarin de burgers en overheid elkaar helpen, niet tegenwerken. Een land waarin niet elke dag steeds meer restricties en verstikkende regeltjes komen. Denk aan de horeca of andere kleine ondernemers die steeds meer in hun doen en laten beperkt worden. Of zoals nu met de pandemie; er is weinig ruimte of tolerantie voor opbouwende kritiek en men kijkt nauwelijks naar andere keuzes zoals een meer positief Zweeds beleid. Hoever gaan we als samenleving met het opleggen van allerlei beperkingen aan de burger en ondernemer?

Het kan en moet anders. Oprecht aandacht voor elkaar, zoals gewoon elkaar op straat groeten, serieus genomen worden en niet onnodig belemmerd en betutteld worden . Als kiezer uit de regio rechtstreeks je volksvertegenwoordiger in Den Haag kunnen aanspreken, denken in mogelijkheden en niet in onmogelijkheden als overheid. En laten we eens ophouden met de voortdurende schaalvergoting van organisaties bij de overheid en semi overheid als politie, zorg, onderwijs. Voorbeeld; je had een dorpsschool of politie wijkbureau , nu moet je kind 20 km. reizen en komt op een school van 2000 leerlingen in een klas van 30, de politie zit ook 30 km. verderop. De burger en klant komen steeds verder weg te staan. De bureaucratie, regelzucht, baantjesjagerij en lobbyisme nemen in rap tempo toe. De Toeslagenaffaire is een sprekend voorbeeld. Samen met elkaar en voor elkaar en met respect naar elkaar en zaken niet moeilijker maken dan ze zijn. Met mijn ervaring in het echte leven wil ik dolgraag er een fijner en nog leuker land van maken met u!